Bron: iStock
Volgens een analyse van een Amerikaanse aanbieder van identiteitsbeheer heeft de gemiddelde internetgebruiker ongeveer 90 online accounts. Tel daar de diverse soorten fysieke identiteiten bij op, zoals door de overheid uitgegeven ID-kaarten, klantenkaarten van supermarkten en bibliotheekpassen, en we komen waarschijnlijk uit op een nette 100 identiteiten. Het probleem met deze situatie is niet de diversiteit van accounts of identiteiten, maar het lage niveau van beveiliging en zekerheid.
Beveiliging draait om de volgende vraag: hoe eenvoudig is het voor iemand anders om uw identiteit te kapen? Dezelfde combinatie van e-mailadres en wachtwoord die u voor uw andere 99 accounts gebruikt? Biometrie? Tweestapsverificatie? Of misschien alleen door uw identiteits-/accountnummer te weten, zoals bij het Amerikaanse social security number?
Zekerheid gaat hand in hand met beveiliging, maar zoekt antwoord op een iets andere vraag: hoe zeker kan de dienstverlener zijn dat u niet online probeert te doen alsof u iemand anders bent? Jan Jansen kan een account aanmaken met de gebruikersnaam “Marie Pietersen” op een online forum en niemand die er iets van merkt. Stel je voor dat je op dezelfde manier nationale ID-kaarten kon maken – upload je favoriete foto (van jezelf of iemand anders), kies een naam, geboortedatum enzovoort en print het thuis uit. Waanzin.
Aanbeveling van de redactie:
Met Dashlane hoeft u nooit meer een wachtwoord te onthouden. Maak unieke en veilige wachtwoorden voor al uw accounts en beveilig zowel uw zakelijke als persoonlijke accounts.
Ik gebruik hun app al jarenlang persoonlijk en zij beweren nog nooit gehackt te zijn.
Krijg 6 maanden gratis en beveilig uw digitale identiteiten nu.
Ons digitale huis op orde brengen
U begrijpt waar dit heen gaat. In de EU hebben we een verordening genaamd eIDAS die de verschillende geldige zekerheidsniveaus beschrijft. De drie niveaus zien er als volgt uit: “Laag” is voor zelfregistratie zonder enige identiteitsverificatie, zoals bij online fora tegenwoordig het geval is. “Substantieel” is gebaseerd op extra authenticatiestappen zoals geverifieerde identiteitsgegevens en het activeren van een account via een eenmalig wachtwoord dat naar uw telefoon wordt gestuurd. “Hoog” is voorbehouden aan inschrijving door zich in persoon te registreren bij een geaccrediteerd kantoor (bijvoorbeeld de instantie die in uw land ID-kaarten uitgeeft). Deze niveaus worden ook wel “Eenvoudige-”, “Geavanceerde-” en “Gekwalificeerde Elektronische Handtekeningen” genoemd, of respectievelijk “SES”, “AES” of “QES”.
Hoewel eIDAS absoluut toestaat om een veilige, gemakkelijkere en naadloze omgeving voor grensoverschrijdende transacties tot stand te brengen, worden de meeste diensten tot nu toe nog steeds binnenlands aangeboden. In Estland en een groeiend aantal andere landen kunnen we onze elektronische identiteit gebruiken om in te loggen op digitale overheidsdiensten en aanbiedingen uit de private sector, zoals banken of webshops. En we kunnen ze gebruiken om Gekwalificeerde Elektronische Handtekeningen te zetten, die gelijkwaardig zijn aan handgeschreven handtekeningen voor elk digitaal bestand om onze wilsuiting online te tonen – of het nu gaat om een contract, een aanvraag, een foto of een architectonisch model, digitale handtekeningen zijn juridisch equivalent aan papieren handtekeningen.
Dankzij e-Residency kunnen mensen van over de hele wereld nu een digitale identiteit krijgen die door de Estse overheid is uitgegeven en die zij net als een Estse burger kunnen gebruiken voor authenticatie- en ondertekeningsdoeleinden. De schoonheid van de eIDAS-verordening ligt in de vereiste van grensoverschrijdende erkenning van een bepaald zekerheidsniveau van elektronische identiteiten en elektronische handtekeningen, waardoor mensen en bedrijven online met elkaar kunnen samenwerken.
Bron: e-resident.gov.ee/dashboard
We praten nog steeds niet genoeg met elkaar
Hier wordt het echter tricky. In sommige landen, zoals Duitsland, heeft de overheid het simpelweg nagelaten een gratis en compatibele oplossing voor digitale handtekeningen aan te bieden. Als gevolg daarvan overspoelden bedrijven de markt voor digitale handtekeningen met een breed scala aan oplossingen. Sommige daarvan hebben dure maandabonnementen, andere hebben de UX van een aardappel en te veel ervan zijn eenvoudigweg niet compatibel met elkaar. Het resultaat is simpel: zowel de Duitse als de Estse overheid werken onder de eIDAS-verordening, maar als u gelooft dat een Duitse overheidsinstantie een pdf met een Estse digitale handtekening zal erkennen, dan hebben we een brug in Brooklyn te koop.
Zelfs voor technologisch gevorderdere landen als Noorwegen is de huidige situatie tricky. Het is voor een Noor niet mogelijk om veel Estse e-diensten te gebruiken, want ook al heeft hij een tool waarmee hij op de e-dienst kan inloggen, hij kan geen aanvraag indienen omdat hij niet de mogelijkheid van digitale ondertekening heeft. Het is ook niet mogelijk voor een Noor en een Est om een huurovereenkomst te ondertekenen zoals we dat in Estland doen, omdat de meest gebruikte tools in Noorwegen niet de mogelijkheid bieden om iets te ondertekenen.
Uiteraard kan volgens het beginsel van contractvrijheid een contract ook per e-mail worden gesloten of door een afbeelding van iemands handtekening op een pdf te plaatsen, maar bij dergelijke bevestigingen kan niet met zekerheid worden gezegd dat de persoon met wie de transactie is gesloten daadwerkelijk degene was met wie deze was bedoeld. De eIDAS-verordening, die e-handtekeningen verplicht laat erkennen, ongeacht welke tool van welke dienstverlener wordt gebruikt, biedt hier ook geen uitkomst.
De e-handtekening is daarom in elk land iets anders. Estland heeft zich bewogen naar een sterk gecertificeerde en cryptografisch gebaseerde e-handtekening, terwijl er landen zijn waar de e-handtekening ook de naam onder de e-mail is of een klik onder de wilsverklaring. Ook wordt steeds vaker alleen authenticatie gebruikt, waarna de persoon geen handtekening meer hoeft in te dienen.
Bron: iStock
De digitale speld zoeken in een papieren hooiberg
Daarom is de vraag naar een universele digitale identiteit sterk en steeds verder groeiend. Onlangs vierde Estland de registratie van zijn 100.000ste e-Resident en de oprichting van het 25.000ste Estse bedrijf door genoemde e-Residents. De aanvragers zijn zo divers als u zich maar kunt voorstellen – ondernemers uit de periferie van de EU (zoals Oekraïne en het VK) waarderen het digitale ecosysteem net zozeer als bureaucratische vluchtelingen van binnen (zoals Duitsland en Italië). Er zijn e-Residents uit Bhutan, Lesotho en Grenada, die allemaal niet werden verleid door de natuurlijke schoonheid van Estland (hoewel er daar genoeg van is), maar door de mogelijkheden die een breed gebruikte elektronische ID biedt.
Andere landen hebben de trend opgepikt om e-Residency-achtige producten aan te bieden. De reden is simpel: digitale ondernemers creëren veel financiële en culturele waarde. Alleen al in de eerste helft van 2022 ontving de Estse overheid € 24 miljoen aan belastinginkomsten van e-Residents. Voor een klein land van 1,3 miljoen mensen is dat een aardig bedrag.
Het is eenvoudig om zich de voordelen van een wereldwijde digitale samenleving met compatibele elektronische identiteiten en handtekeningen voor te stellen. Uw voorgeschreven medicijnen ophalen terwijl u in het buitenland reist, uw academische achtergrond bewijzen bij het aanvragen van een bankrekening in een ander land, of contracten ondertekenen tussen bestuursleden verspreid over de hele wereld… Niets hiervan is sciencefiction. In de afgelopen decennia hebben specialisten in de publieke en private sector de zaden geplant voor digitale transformatie in hun deel van de wereld. Elektronische identiteiten en digitale handtekeningen, evenals diensten die deze tools tot een aantrekkelijk pakket samenvoegen – zoals e-Residency – zijn de eerste kleine tekenen van een bloeiende digitale wereld. Vergis u niet: er komt nog veel meer aan.
Aanbeveling van de redactie:
e-Residency van Estland is een door de overheid uitgegeven digitale identiteit die wereldwijde ondernemers op afstand toegang geeft tot het meest digitale land ter wereld. Het biedt de mogelijkheid om uzelf veilig online te authenticeren en documenten te ondertekenen met de meest veilige en efficiënte elektronische handtekeningen. Bovendien de mogelijkheid om vanuit elke locatie 100% online een bedrijf op te starten en te runnen.
Ik ben zelf sinds 2016 e-Resident en heb dit gebruikt om bedrijven op te richten, contracten en petities te ondertekenen en ook om mijn privégegevens te versleutelen, zodat alleen ik ze met mijn ID-kaart kan ontgrendelen. Maar het allerbelangrijkst is dat ik vrienden en herinneringen voor het leven heb opgedaan. Ik nodig u uit deel uit te maken van de open en innovatieve community van nomaden en ondernemers.
Geschreven door: Florian Marcus (projectmanager) en Laura Kask (CEO) van Proud Engineers
Bewerkt door Martin Nørgaard Gregersen (CTO) van sign.online
